klecinēt
‡ klecinêt, -ẽju, kurze, sich überstürzende Töne von sich geben (z. B. vom Gackern einer gestörten Nenne od. von heftigem Lachen) Auleja: smejas cieš, klecinē Auleja. biezputra klecinē (brodelt) Warkl.
Avots: EH I, 613
Avots: EH I, 613
'klecinēt' ir atrasts šādos šķirkļu elementos: