pieslānīt
pìeslānît,
1): p. (= piekraut) pilnu trauku Frauenb. guovim siles pieslànījuse 2 Fest. tur ir gan pieslānīta uore Janš. Bandavā II, 27; ‡
2) = pìedaũzît 2 Frauenb. (mit â 2 ).
Avots: EH II, 271
1): p. (= piekraut) pilnu trauku Frauenb. guovim siles pieslànījuse 2 Fest. tur ir gan pieslānīta uore Janš. Bandavā II, 27; ‡
2) = pìedaũzît 2 Frauenb. (mit â 2 ).
Avots: EH II, 271