saldīt

‡ II sal̂dît, -u, -īju Kaltenbr., = sal̂dinât II: saltums .. sāka s. meitinīti Pas. V, 450 (aus Lettg.). nesaldi mani! VIII, 218 (aus Lettg.).

Avots: EH II, 424


saldīt

sal̂dît,

1) (li. sal̃dinti) süssen
Bielenstein Holzb. 288; Janš. Dzimtene IV, 130;

2) abschwächen (eine Drohung und dergl.)
Brasche.

Avots: ME III, 669