piešķīst

pìešķîst,

1) auseinanderfallend, zergehend sich hinzutun;

2) sich mit Zergehendem anfüllen;

3) sich (plötzlich und unordentlich) anfüllen:
visa istaba piešķīda pilna (čigānu) Janš.

Avots: ME III, 300


piešķīst

pìešķîst,

2): piešķīst pilnas acis ar ugunīm Pas. IV, 521;

3): pilna istaba piešķīda zȩlta naudas Pas. IX, 441.

Avots: EH II, 275